Ustawa z 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami określa w art. 6 minimalne wymagania w trzech wymiarach:

• architektonicznym – wolne od barier przestrzenie komunikacyjne, dostęp do wszystkich pomieszczeń, informacja o rozkładzie pomieszczeń, możliwość ewakuacji;
• cyfrowym – strony internetowe i aplikacje zgodne z ustawą o dostępności cyfrowej (standard WCAG 2.1 na poziomie AA);
• informacyjno-komunikacyjnym – obsługa z wykorzystaniem środków wspierających komunikowanie się, informacja w tekście łatwym do czytania, tłumaczenie na PJM.

Podmiot publiczny wyznacza koordynatora do spraw dostępności (art. 14) i co cztery lata, do 31 marca, publikuje raport o stanie zapewniania dostępności (art. 11). Osoba ze szczególnymi potrzebami może złożyć wniosek o zapewnienie dostępności, który podmiot realizuje bez zbędnej zwłoki, co do zasady w terminie 14 dni.

Gdy pełna dostępność nie jest możliwa ze względów technicznych lub prawnych, podmiot zapewnia dostęp alternatywny – to zasada proporcjonalności, a nie zwolnienie z obowiązku.